Johannes Høsflot Klæbo znów zrobił coś, co jeszcze niedawno wydawało się „zarezerwowane” dla historii sprzed dekad: w Mediolanie i Cortinie d’Ampezzo dopisał do kolekcji kolejne złoto i został najbardziej utytułowanym zdobywcą olimpijskich tytułów w dziejach zimowych igrzysk. Rekord padł przy okazji startu, który dla Norwegii od lat jest papierkiem lakmusowym siły całej kadry – sztafety.
Klaebo rekordzistą zimowych igrzysk olimpijskich
Niedzielna rywalizacja w męskiej sztafecie 4 × 7,5 km okazała się dla 29-letniego Norwega momentem przełomowym. Klæbo dołożył dziewiąty złoty medal olimpijski w karierze i tym samym wyszedł na samodzielne prowadzenie w klasyfikacji wszech czasów, wyprzedzając dotychczasowych rekordzistów z ośmioma tytułami.
Ten wynik jest tym bardziej symboliczny, że Klæbo buduje swoją legendę nie jedną „złotą” imprezą, lecz konsekwencją na przestrzeni lat. Wcześniej gromadził olimpijskie triumfy już w Pjongczangu i Pekinie, a na włoskich trasach dopiął to, co zapowiadało się od początku igrzysk.
Złoto w sztafecie i podium bez niespodzianek
Norwegia sięgnęła po mistrzostwo olimpijskie w składzie: Klæbo, Einar Hedegart, Emil Iversen oraz Martin Løwstrøm Nyenget. Za ich plecami finiszowali Francuzi, którzy wywalczyli srebro, a brąz trafił do Włochów. Do rywalizacji przystąpiło łącznie dziesięć zespołów, bez udziału reprezentacji Polski.
Dla Klæbo był to „rekordowy” triumf, ale dla Norwegów także potwierdzenie dominacji w konkurencjach biegowych na tych igrzyskach: sztafeta to zawsze sprawdzian szerokości kadry, jakości zmian i odporności na presję.
Jak powstał rekord: droga od Pjongczangu do Mediolanu
Olimpijska kolekcja Klæbo rosła etapami. W 2018 roku wyjechał z igrzysk z trzema złotymi medalami. Cztery lata później dołożył kolejne tytuły oraz krążki w innych kolorach, a w Mediolanie i Cortinie d’Ampezzo znów regularnie stawał na najwyższym stopniu podium – m.in. w biegu łączonym, sprincie oraz na 10 km stylem dowolnym, zanim dopełnił dzieła w sztafecie.
To, co wyróżnia go na tle wielu mistrzów, to umiejętność „wygrywania na różne sposoby”: nie tylko w krótkich, dynamicznych startach, ale też w biegach, w których liczy się odporność na narastające zmęczenie i odpowiednie rozłożenie sił.
Nie wszystko złoto: kto ma najwięcej medali w historii zimowych IO
Rekord Klæbo dotyczy liczby złotych medali, ale w klasyfikacji łącznej – obejmującej wszystkie kolory – liderką pozostaje Marit Bjørgen, której dorobek 15 olimpijskich krążków wciąż jest punktem odniesienia dla całego sportu zimowego.
To pokazuje skalę wyzwania: w nowoczesnych igrzyskach, przy bardzo wyrównanej stawce i ogromnym obciążeniu startowym, utrzymanie formy przez kilka konkurencji jest równie trudne jak pojedynczy, perfekcyjny występ.
Kolejne starty Klæbo na igrzyskach 2026
Norweg nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. W programie pozostały mu następne okazje do powiększenia dorobku – rywalizacja w sprincie drużynowym (18 lutego) oraz bieg masowy na 50 km stylem klasycznym (21 lutego). Jeśli utrzyma dyspozycję, rekord może nie tylko przetrwać, ale zostać wyśrubowany do poziomu, który na lata odsunie konkurencję od marzeń o dogonieniu „króla tras”.
