Reprezentacja Ukrainy wchodzi w nowy etap po decyzji, która była spodziewana od chwili marcowej porażki w barażach o mundial. Ukraińska Federacja Piłkarska zakończyła współpracę z Serhijem Rebrowem, a to oznacza koniec kadencji trenera, który doprowadził kadrę na Euro 2024, lecz nie zdołał wykonać następnego kroku. Dla ukraińskiego futbolu to ruch ważny nie tylko z powodów sportowych, ale też organizacyjnych, bo były selekcjoner nie znika całkowicie ze struktur federacji.
Strony porozumiały się w sprawie rozwiązania umowy przed jej planowanym końcem. Federacja podkreśliła, że nadszedł moment na nowe decyzje i nowy impuls dla pierwszej reprezentacji. Jednocześnie zadbano o to, by rozstanie nie oznaczało całkowitego przecięcia współpracy z Rebrowem. Szkoleniowiec pozostaje częścią krajowych struktur jako wiceprezes oraz członek komitetu wykonawczego, co pokazuje, że w federacji nadal widzą dla niego ważne miejsce poza ławką trenerską.
Dlaczego Ukraina rozstała się z Serhijem Rebrowem?
Decydujący okazał się nieudany finisz walki o awans na mistrzostwa świata 2026. W półfinale baraży Ukraina przegrała w Walencji ze Szwecją 1:3 i już na tym etapie straciła szansę na wyjazd na turniej w Ameryce Północnej. Jedyną bramkę dla zespołu zdobył Matwij Ponomarenko, ale losy meczu przesądził Viktor Gyökeres, który skompletował hat-tricka. Ta porażka zamknęła drogę do mundialu i stała się momentem, po którym dalsza współpraca zaczęła poważnie wisieć na włosku.
Niepowodzenie w barażach miało większy ciężar, bo przyszło po okresie, w którym oczekiwania wobec drużyny były wyraźnie wyższe. Rebrow miał za sobą awans na Euro 2024, ale tam reprezentacja nie zdołała wyjść z grupy. W efekcie bilans jego pracy pozostał niejednoznaczny. Były momenty dające nadzieję, lecz zabrakło wyniku, który pozwoliłby uznać tę kadencję za w pełni udaną. Po zakończeniu eliminacji Ukraina spadła też na 32. miejsce w rankingu FIFA, co jest jej najsłabszym wynikiem od lat.
Jak wygląda dorobek Rebrowa w kadrze Ukrainy?
Rebrow prowadził reprezentację od 2023 roku. W tym czasie poprowadził zespół w 34 meczach, notując 16 zwycięstw, osiem remisów i 10 porażek. To dorobek, który nie wygląda źle na pierwszy rzut oka, ale w futbolu reprezentacyjnym najważniejsze są mecze o najwyższą stawkę. Właśnie tam Ukrainie zabrakło skuteczności, by wykonać krok naprzód i wrócić na mundial.
Wcześniej Rebrow pracował w kilku klubach, budując mocną pozycję trenerską poza granicami kraju. Prowadził między innymi Dynamo Kijów, Ferencváros, Al-Ain i Al-Ahli. Do reprezentacji trafiał więc jako szkoleniowiec z doświadczeniem i nazwiskiem budzącym duży szacunek. Tym bardziej obecne rozstanie można odbierać jako sygnał, że federacja chce nie tyle kosmetycznej korekty, ile wyraźnego otwarcia kolejnego rozdziału.
Co teraz czeka reprezentację Ukrainy?
Najbliższe tygodnie będą dla federacji czasem porządkowania sytuacji wokół pierwszej drużyny. W czerwcu Ukraina ma rozegrać dwa mecze towarzyskie, a potem przyjdzie czas na jesienne spotkania w Dywizji B, gdzie rywalami będą Węgry, Gruzja i Irlandia Północna. To oznacza, że nowy selekcjoner, jeśli zostanie szybko wybrany, od razu wejdzie w ważny okres budowania zespołu i odbudowy nastrojów po nieudanych barażach.
Dla ukraińskiej kadry to moment wymagający spokoju i trafnych decyzji. Rozstanie z Rebrowem zamyka etap, który dawał pewne nadzieje, ale nie przyniósł najważniejszego celu. Teraz federacja musi znaleźć trenera, który nie tylko poukłada drużynę sportowo, lecz także nada jej nową energię. Właśnie to będzie najważniejsze, bo po marcowym rozczarowaniu Ukraina potrzebuje nie tylko zmiany nazwiska na ławce, ale przede wszystkim nowego impulsu przed kolejnymi meczami o stawkę.
